Wat als 'alles goed combineren' gewoon niet bestaat?
Over de grote mythe van de balans en wat je er écht mee kunt.
Je hebt het vast weleens gezegd, of gedacht. 'Ik moet gewoon een betere balans vinden.' Alsof balans iets is dat je kunt pakken. Alsof het ergens ligt te wachten, netjes ingepakt, tussen de schone was en je volgende vergadering. Spoiler: dat doet het niet.
Balans is de meest gebruikte én meest nutteloze term in het vocabulaire van de moderne moeder. Want wat betekent het eigenlijk? Dat je evenveel uren aan je werk besteedt als aan je kind? Dat je precies 50/50 deelt met je partner? Dat je 's avonds uitgerust op de bank zit met een glaasje wijn en een hoofd vol rust? Kom op.
“De mythe van de balans suggereert dat het mogelijk is en dat jij gewoon niet goed genoeg je best doet als het niet lukt.”
De balans-leugen zit dieper dan je denkt
Het probleem is niet dat je slecht bent in balanceren. Het probleem is dat het concept zelf niet klopt. Balans impliceert een stabiel middelpunt. Maar jouw leven heeft geen stabiel middelpunt. Jij hebt een ziek kind op maandag, een deadline op dinsdag, een ruzie met je partner op woensdag, een schoolfeest op donderdag dat je vergeten bent, en dan, ergens in dat alles, moet jij ook nog jezelf zijn.
Dat is geen balansprobleem. Dat is de realiteit van de tropenjaren. En die realiteit is chaotisch. Niet omdat jij faalt, maar omdat het gewoon zo is.
Toch blijven we zoeken. Naar het perfecte schema. De ideale ochtendroutine. De meal prep die ons zou bevrijden. We lezen artikelen over 'hoe succesvolle moeders hun dag indelen' en denken: als ik nou om 5:30 opsta, dan... Dan wat? Dan ben je uitgeput én vroeg wakker. Gefeliciteerd.
Wat we écht bedoelen als we 'balans' zeggen
Als je eerlijk bent, en dat mag hier, bedoel je met balans eigenlijk iets anders. Je bedoelt: ik wil niet het gevoel hebben dat ik overal tekortschiet. Ik wil niet dat werk verliest van kind, of kind verliest van werk, of dat mijn relatie langzaam uitdooft omdat we allebei te moe zijn voor een écht gesprek.
Je wil niet constant het gevoel hebben dat je een slechte moeder bent als je carrière maakt, of een slechte werknemer als je vroeg weg moet. Je wil niet kiezen. En dat snap ik. Maar de vraag 'hoe combineer ik alles goed?' is de verkeerde vraag. Want 'alles goed' bestaat niet.
“Er bestaat geen versie van dit leven waarbij alles tegelijkertijd perfect loopt. Er bestaat wel een versie waarbij je de juiste dingen laat gaan.”
Het alternatief: prioriteren in plaats van balanceren
Prioriteren klinkt koud. Alsof je een spreadsheet maakt van je leven. Maar het is het eerlijkste wat je kunt doen. Het betekent dat je bewust kiest wat op dit moment het meeste aandacht verdient, wetende dat iets anders daardoor minder krijgt. En dat je daar vrede mee hebt.
Sommige weken is dat je kind. Sommige weken is dat je werk. Sommige weken is dat jij. En soms is het allemaal tegelijk een beetje, en dat is ook oké, zolang je niet van jezelf eist dat elk onderdeel een 10 scoort.
Want hier zit de crux: je bent gewend om voor iedereen het maximale te geven. Voor je kind. Je baas. Je partner. Je vrienden. Maar voor jezelf? Daar doe je het met de restjes. En dan vraag je je af waarom je uitgeput bent.
Jezelf op 1 zetten is geen luxe. Het is overleving.
Dit klinkt misschien tegenstrijdig. Hoe zet je jezelf op 1 als je een baby hebt die je nodig heeft, een job die je nodig heeft, en een partner die ook gewoon een mens is? Het antwoord is niet dat je alles laat vallen. Het antwoord is dat je stopt met jezelf als laatste te behandelen.
Dat begint klein. Met niet sorry zeggen als je een avond voor jezelf neemt. Met eerlijk zijn over wat je aankunt. Met stoppen te doen alsof alles goed gaat als dat niet zo is. Met ophouden te geloven dat de balans nog komt als je maar hard genoeg zoekt.
Ze komt niet. Maar iets beters kan komen: een leven dat niet perfect in balans is, maar wel van jou. Eén waar jij ook meetelt. Eén waar jij niet alleen de spil bent waar alles omheen draait, maar ook gewoon... een mens.
“Stop met zoeken naar balans. Begin met kiezen voor jezelf.”
Herken jij dit? Je bent niet de enige. Bij MamaFirst zijn we er voor de moeders die alles bijhouden — en zichzelf daarin bijna vergeten.
